၂၉၂၀ရက္ေျမာက္ တမ္းျခင္း

မတည္ၿမဲျခင္း ေျပာင္းလည္းျခင္းေတြနဲ႕ အတူ ေရြ႕လ်ားေနရတဲ့ ကြ်န္ေတာ္လဲ အလိုက္သင့္  စီးေမ်ာေနရတာမို႕ စာေရးဖို႕ရာ အခြင့္အေရးမေပးျပန္ပါဘူး။ စိတ္ထဲမွာ ခံစားမႈေတြ ခ်ျပခ်င္ေပမဲ့ ကြ်န္ေတာ့္မွာ အခ်ိန္က ရွားပါးေနျပန္တယ္။ ဒါဆို... ခင္ဗ်ား ဘာလို႕ အြန္လိုင္းမွာ ရွိေနတာလဲလို႕ ေမးစရာရွိပါတယ္။ ဟုတ္ကဲ့.. ကမာၻအႏွံ႕မွာ ေရာက္ေနၾကတဲ့ ကြ်န္ေတာ့္ရဲ႕ ရဲေဘာ္ရဲဘက္ သေဘၤာသားညီအစ္ကိုေတြကို ကြ်န္ေတာ္တတ္ႏိုင္တာေလးေတြနဲ႕ ဒီေနရာေလးကေန ကူညီေပးေနလို႕ပါ။ ကြ်န္ေတာ္က ဒီႏိုင္ငံကေနၿပီးေတာ့ သူငယ္ခ်င္း အခ်င္းခ်င္းေတြကို မာေၾကာင္းသာေၾကာင္း သတင္းပါးေပးတယ္။ တစ္ခါတစ္ရံ သာေရးနာေရး လူမူေရးေတြအတြက္ လိုအပ္တဲ့ ေငြေၾကးအခက္အခဲေတြကို ကြ်န္ေတာ္ကတစ္ဆင့္ ကူညီေပးႏိုင္သလို ကြ်န္ေတာ့္အေနနဲ႕ သူတို႕ထက္စာရင္ ေရႊျပည္ႀကီးနဲ႕ Updateရွိေနတာေၾကာင့္ပါ။ ေနာက္တစ္ခုက Gtalkမွာ တစ္ခါတစ္ရံ စကားျပန္မေျပာမိတဲ့အေၾကာင္းကို အထက္ပိုစ့္ေတြမွာ ေျပာခဲ့ဖူးသလိုပါပဲ ကြ်န္ေတာ့္ရဲ႕ ညံ့ဖ်င္းမႈေၾကာင့္ ျမန္မာလက္ကြက္ မရတာရယ္ တစ္ခ်ိန္ထဲမွာ အားလံုးကို မတံု႕ျပန္ႏိုင္တာေၾကာင့္ရယ္ပါ။  ကြ်န္ေတာ့္ရဲ႕ ရဲေဘာ္ရဲဘက္ ေမာင္ႏွမေတြက ကြ်န္ေတာ့္အခက္အခဲကို နားလည္ေပးႏိုင္ၾကမယ္လို႕လည္း ေမွ်ာ္လင့္မိပါတယ္။

က်ားေပါက္ေတာ့ မဟုတ္ပါဘူး။ ကိုရီးပါ ဘာလိုလိုနဲ႕ (၈)ႏွစ္ေက်ာ္ ျဖတ္သန္းခဲ့တဲ့ ကာလေတြကို ကြ်န္ေတာ္ ျပန္စမ္းစစ္မိေနတယ္။ စထြက္လာတုန္းကေတာ့ (၂)ႏွစ္ေလာက္ေနၿပီးျပန္မယ္။ ဒါေပမဲ့ (၂)ႏွစ္ေတြကို အေၾကြးေတြ အတိုးေတြဆပ္ရင္း (၈)ႏွစ္လြန္ခဲ့ပါၿပီ။ ပထမ(၂)ႏွစ္မွာ အခြန္ေဆာင္စရာ ေငြမရွိလို႕ သက္တမ္းထပ္တိုး၊ ေနာက္ႏွစ္ ေနာက္ႏွစ္ေတြမွာလည္း ရယူလိုခ်င္ျခင္းေတြ တက္မက္ျခင္းေတြ အေသာမသတ္ႏိုင္ေသးေလေတာ့၊ ၾသဂုတ္၊2010ဆိုရင္ ကုမၸဏီနဲ႕ စာခ်ဳပ္သက္တမ္း ျပည့္ျပန္ၿပီ။ ရတဲ့လခရဲ႕ ၁၀%ကို ႏိုင္ငံေတာ္ အတြက္ အခြန္ေဆာင္ရအံုးမွာပါလား။ ပထမ (၄)ႏွစ္စာေဆာင္ၿပီးေပမယ့္ ဒုတိယ(၄)ႏွစ္စာ ထပ္ေပးေဆာင္ရအံုးမယ္။

(၈)ႏွစ္အတြက္ဘာေတြ ေျပာင္းလည္းခဲ့ပါသလဲ။ ကြ်န္ေတာ္ ဘာေတြျဖစ္ခဲ့ပါသလဲ။ ေသခ်ာတာကေတာ့ လြန္ခဲ့ေသာ (၈)ႏွစ္က ႏုပ်ဳိျခင္းေတြ ႐ိုးသားျခင္း ၿဖဳစင္ျခင္းေတြ ဘာမွ ျပန္မရႏိုင္ေတာ့ဘူး။ ခ်စ္ခင္သူေတြနဲ႕ ေ၀းကြာခဲ့ရတယ္။ လူမႈေရးတာ၀န္ေတြ ပ်က္ကြက္ခဲ့တယ္။ ေရႊျပည္ႀကီးရဲ႕ တိုးတက္ေျပာင္းလဲမႈေတြကို ဆြံ႕အက်န္ခဲ့ရတယ္။ ခ်စ္ခင္သူတဲ့ သူေတြလည္း အေ၀းကို ထြက္ေျပးကုန္ၾကသလို ဒီရင္ထဲကို အစုလိုက္အၿပံဳလိုက္ ၀င္လာတဲ့ သူေတြလည္း ရွိခဲ့တယ္။ သစၥာရွိရွိ ခ်စ္ခဲ့ၾကသူေတြ သစၥာတရားကို တန္ဖိုးထားသူေတြ အတြက္  ကြ်န္ေတာ္တာ၀န္ေတြ လစ္ဟင္းခဲ့တယ္။ ေနာက္ဆံုး စကားလံုးေတြ သံုးၿပီး ဘ၀လက္တြဲေဖာ္ဆိုတဲ့ သူေတြကို စြန္႕လႊတ္ခဲ့ရတယ္။ မေရရာတဲ့ ကိုယ့္ဘ၀ ဘယ္ေန႕ဘယ္အခ်ိန္ ျပန္လာမွာလဲ ျပန္လာခဲ့ရင္ေရာ အိမ္တစ္ေဆာင္ မီးတစ္ေျပာင္နဲ႕ ပုဆိုးတန္းတင္ႏိုင္ၿပီးလား။ သူတို႕ေလးေတြကို လြတ္လပ္ခြင့္ ဆံုးျဖတ္ခြင့္ေတြ ေလွ်ာ္ေၾကးေပးခဲ့လိုက္ပါတယ္။ မိန္းကေလးတစ္ေယာက္အတြက္ အသက္အရြယ္ အခ်ိန္အခါဆိုတာက ေမ့ထားလို႕မရဘူးဆိုေတာ့ ဘာပဲျဖစ္ျဖစ္ အားလံုးကို နားလည္ေအာင္ ရွင္းျပေစၿပီးမွ ခ်စ္လွ်က္နဲ႕ လမ္းခြဲခဲ့ၾကတယ္ေပါ့....

ဘ၀မွာေရြးခ်ယ္ခြင့္မရခဲ့တဲ့ သူေတြ၊ မေရြးခ်ယ္ႏိုင္ခဲ့တာေတြကိုေတာ့ နားလည္ခြင့္လႊတ္ေပးပါလို႕ေျပာ႐ံုက ကလြဲၿပီး ကြ်န္ေတာ္ဘာမ်ား ေျပာႏိုင္ေတာ့မွာလဲ....? ထားပါေတာ့ဗ်ာ...။ ေတြ႕ဆံုႀကံဳကြဲ မၿမဲတရားေတြပါပဲ။ အရင္ကလို မေရရာမေသခ်ာတဲ့ ဘ၀ကေန ဟုတ္ဟုတ္ မဟုတ္ဟုတ္ ဒီေန႕ ကိုရီး{ကိုႀကီး}ဆိုတဲ့ အမည္တစ္ခုကို ရခဲ့ၿပီ။ ကြ်န္ေတာ့္အတြက္ မဟုတ္ပဲ အျခားသူေတြအတြက္လုပ္သင့္တာေတြလည္း လုပ္ခဲ့ၿပီးၿပီး။ မေရရာမေသခ်ာတဲ့ဘ၀၊ ပိုလီယိုစြဲေနတဲ့ ကေလးတစ္ေယာက္ ဒီေန႔ လမ္းေကာင္းေကာင္းေလွ်ာက္တတ္ခဲ့ၿပီ။ သူမ်ားရဲ႕ အမွီသဟဲကို အသံုးမၿပဳပဲ ကြ်န္ေတာ္လမ္းေလွ်ာက္ႏိုင္ခဲ့ပါၿပီ။ ေလွ်ာက္ခဲ့တဲ့လမ္းေတြမွာ ဆာဟာရကႏၲာရဟင္းလင္းျပင္ဇရပ္ အိုေအစစ္အမ်ဳိးမ်ဳိးေတြနဲ႕ ႀကံဳခဲ့ရဖူးပါၿပီ။ ဘာပဲျဖစ္ျဖစ္ ကြ်န္ေတာ္ခရီးေတြ မဆံုးေသးသေရြ႕ ဆက္ေလွ်ာက္ေနအံုးမွာပါ။

ေလွ်ာက္ရင္းနဲ႕ အားတက္ခဲ့ရတာ အားပ်က္ခဲ့တာေတြ တစ္ခါတစ္ရံ ရပ္တန္႕ခ်င္ေလာက္ေအာင္ ၿပဳိဆင္းခဲ့တာေတြ စိုက္ထူခဲ့တဲ့ မွတ္တိုင္ေတြ။ ဪ... အဲ့ဒါဘ၀တဲ့လား....။ ဒီေန႕ဒီအခ်ိန္မွာ ကြ်န္ေတာ္ေ၀ခဲြရခက္ေနခဲ့ၿပီ... ခက္ခက္ခဲခဲ ေဖာက္ခဲ့ရတဲ့ လမ္းေဟာင္းကိုပဲ ဆက္ေလွ်ာက္ရရင္ေကာင္းမလား သံေယာဇဥ္တြယ္ေနတဲ့ ဒီလမ္းေလးကိုလည္း မစြန္႕ရက္ႏိုင္။ လမ္းသစ္ကိုလည္း စေဖာက္ဖို႕ ငါ့မွာ အင္အားေတြရွိပါေသးရဲ႕လား...။ ဒီစာေရးေနရင္းနဲ႕ပဲ ညီမတစ္ေယာက္စီက email ၀င္လာတယ္။ လမ္းေဖာက္ဖို႕အတြက္ လမ္းေၾကာင္းေလးေတြကို ခ်ျပေပးလာတယ္။ ေက်းဇူးပါ မၿဖဴ။ တကယ္ကို ဒိြဟျဖစ္ေနခဲ့ရပါၿပီ။ “ေသခ်င္တဲ့က်ား၊ ေတာေျပာင္း၊ တစ္ရြာမေျပာင္း သူေကာင္းမျဖစ္”တဲ့။ ဆံုးျဖတ္ရမဲ့ အခ်ိန္က ႏွစ္လေတာင္မရွိေတာ့ဘူး။ အသက္အရြယ္ကလည္း စကားေျပာလာခဲ့ၿပီ။ ငယ္စဥ္ကလို ႐ူး႐ူးမိုက္မုိက္ မဆံုးျဖတ္ရဲေတာ့သလို မျပတ္သားႏိုင္ဘူးျဖစ္ေနခဲ့တယ္။ မိမိကိုယ္ကိုယ္ ေ၀ခဲြမရႏိုင္ျခင္းေတြက ႀကီးစိုးေနခဲ့တယ္။

ထားပါေတာ့ဗ်ာ...။ ဘယ္လို အေျခအေနမ်ဳိးေတြပဲ ျဖစ္ျဖစ္ (၈)ႏွစ္ကာလအတြင္း ကြ်န္ေတာ့္ကို လက္တြဲေခၚခဲ့သူေတြ ေပးကမ္းကူညီခဲ့ ေဖးမပဲ့ျပင္ဆံုးမခဲ့သူေတြ ညီရင္းအစ္ကို စိတ္ေတြနဲ႕ ကြ်န္ေတာ့္ရဲ႕ ေအးအတူပူအမွ်ေတြကို မွ်ေ၀ခံစားေပးခဲ့သူေတြ ျဖတ္သန္းေျပာင္းလဲခဲ့တဲ့ ဘ၀မ်ဳိးစံုမွာ ကြ်န္ေတာ့္အေပၚ မေျပာင္းလည္းပဲ ေမတၱာေပးခဲ့သူေတြ ေရေျမျခားေနလို႕ မေတြ႕မျမင္ဖူးပဲနဲ႕ ကြ်န္ေတာ့္ကို ေႏြးေထြးေစခဲ့သူေတြ ကြ်န္ေတာ့္ရဲ႕ ရဲေဘာ္ရဲဘက္ ညီအစ္ကို ေမာင္ႏွမမ်ားအားလံုးကို လွဳိက္လွဳိက္လွဲလွဲ အထူးေက်းဇူးတင္ရွိပါတယ္လို႕ ေစတနာစကားေလးျဖင့္သာ...

{ကိုႀကီး}